خط عفاف
از پایانه غرب تا رسیدن به تهرانپارس ذهن منِ مسافر با دیدن وضع پوشش برخی از خانمها مشغول بود و همچنان مسئله را حلاجی میکردم.
حجاب اسلامی که ما معتقد به آن هستیم اساسا مفهومی است از جنس باور که قطعا نمیتواند اجباری باشد.
از طرفی مجبور کردن فرد به “اعتقاد داشتن” به امری نه درست است نه شدنی پس قوانین مربوط به حجاب و عفاف در مورد اعتقاد داشتن به حجاب نیست، بلکه در مورد رعایت حجاب است در حوزه رفتار اجتماعی با کارکرد جلوگیری از آسیب عمومی.
این را هم میدانیم که سوای از نصح صریح قرآن کریم در جامعهای که دین رسمی آن اسلام است، رعایت حجاب در رابطه افراد با جامعه، نه رابطه فرد با خدا قابل قانونگذاری است.
همچنان که رعایت اخلاق جنسی در هر جایی که عفت عمومی را جریحهدار کند قانونمند شده است حتی اگر این مورد، از مواردی باشد که به خودی خود در فضای خصوصی حلال باشد.
بنابراین اینکه عدهای با استدلال “نه به حجاب اجباری” اصل قانونگذاری و الزام به رعایت آن را امری نامعقول یا خلاف آزادی فردی یا اجتماعی میدانند دچار خطای دریافت در اصل بحث شدهاند. برای درک موضوع کافی است واژه اجبار را کنار ضروریترین نیازهای انسان بگذاریم مثل نظافت اجباری، خواب اجباری… تا بار منفی و انزجار آن را درک کنیم پس با توجه به واکاوی دقیق مسئله، واژه اجبار برای حجاب رنگ میبازد و قابل اعتنا نیست؛
اما چیزی که هست امروزه با تبلیغات گسترده علیه حجاب و مجاب کردن طیفی از جامعه و قرار دادن آنها در موضع تدافی علیه حجاب، مسئله را پیچیدهتر کردهاند تا جایی که در لزوم قانون حجاب، این قشر را نهتنها وادار به رفتارهای غیرعفیفانه و بیحجابی کردهاند بلکه میخواهند متقاعدشان کنند که لزومی به وجود قانون در این زمینه نیست.
اگر اینگونه باشد میتوان مسئله را به تمام قوانین تعمیم داد چرا که نوعاً انسان تمایلی به اجبار و الزام ندارد.
پس در مجموع وضع قانون و الزام به رعایت آن برای حجاب هم بیاشکال است.
برای روشنتر شدن مسئله قوانین رهنمایی و رانندگی یک کشور را در نظر بگیرید که تمام افراد ملزم به رعایت آن هستند و در صورت تعدی از قانون مجرم شناخته شده و مشمول جریمه هستند و دقیقا اینجاست که صدای علما و متولیان اصلی فرهنگی جامعه بلند میشود که امثال شهید بهشتی میفرمایند:
💢"رفتن روی خط عابر پیاده اعتراض داره اما رفتن روی “خط عفاف” اعتراض نمیخواهد؟!
💢همانطوری که نظم عبور و مرور محترم است، “عفت و پاکدامنی” هزار بار محترمتر است.
❌نفرمایید عفت و پاکچشمی یه چیز فردیه، همینجاست که اسلام ما از اسلام دیگران جدا میشود".
بر این پایه مسئله بسیار واضح است اما باید خط دهندگان بیحجابی اجباری را رصد کرد و چاره نمود تا آرامش یک کشور حفظ شود.
#یادداشت_روز
#به_قلم_خودم
#جهاد_تبیین
این روزها برخی دچار نوعی توهم در دید هستند. شاید هم بهتر باشد اسمش را بگذاریم خطای دریافت! به مثل اینکه میگویند: “احترام به زنان بیحجاب، بیشتر از زنان با حجاب است.”
آیا هیچ وقت به این مسئله فکر کردهاید که کسانی که به ظاهر فرد بیحجاب یا بدحجاب احترام میگذارند، در واقع دارند به هوس خود احترام میگذارند چون راحتتر و بیشتر میتوانند از ظاهرِ رنگ و لعابی و بدننمای این دسته از زنان برای سرگرمی و لذت خود استفاده کنند.
بنابراین بهتر است بپرسیم آیا احترام و تکریم این افراد از جنس احترام به شخصیت و کمالات او است یا احترام به هوای و هوس خودشان؟
اصولا در نگاه جامعه، تننمایی زن دال بر کمالات انسانی نبوده و نیست پس احترام به او هم از جنس احترام به کمالات او نبوده و نخواهد بود.
پس بهتر است این نگاه نادرست را عوض کنیم و بدانیم هیچ زمانی در جامعه متمدن دینی ضد ارزش نمیتواند جای ارزش واقعی را بگیرد.
پ.ن: اقتباس شده از کتاب بیپرده با حجاب
در دنیای تحت سیطره فضای رسانهای و تبلیغات گسترده علیه حجاب، عدهای هشتک نه به حجاب اجباری زدند در حالی که با اندکی تیزبینی و تحلیل میشد فهمید که ما با پدیدهای به نام بیحجابی اجباری روبه رو هستیم و نه حقیقتا حجاب اجباری.
چه کسی است که نداند، فشار روانی ناشی از این فضا افراد را وادار به رفتار غیرعفیفانه و بیحجابی میکرد و علت چیزی نبود جز ذهنیت ایجاد شده از فضای مذکور و سیطره اختاپوس نیمه پنهان رسانه!
نکته مهم در این بحث قانون حجاب است که شاید عدهای بپرسند پس لایحه یا قانون حجاب چیست؟ آیا قانون اجبار ندارد؟ در پاسخ باید گفت واقعیت این است که حجاب و پوشش دینی یک باور یا اعتقاد است که هیچگاه نمیتواند اجباری باشد و اصولا نمیشود فردی را به زور وادار به اعتقاد داشتن کرد، اما آنچه در بحث پوشش مربوط به جامعه است این است که نوع پوشش یک فرد نباید به اجتماع پیرامونش آسیب بزند یا داری فساد اجتماعی باشد.این مقدار است که تحت قانون قرار میگیرد.
پس اگر قانونی هم درباره حجاب وضع شود، شامل بخش دوم یعنی جلوگیری از آسیب اجتماعی نوع پوشش خواهد بود و نه اعتقاد اجباری به حجاب.
دقت کنیم قانون حجاب جرمانگاری نوع پوشش بر اساس حد شرعی (وجه و کفین) نیست بلکه ملاک همان آسیبزایی اجتماعی پوشش است. و صد البته کسانی که در جامعه پیرو دین الهی و حکم کتاب او نباشند هم موظف به رعایت قانون خواهند بود و در صورت تخلف مثل نقض تمام قوانین دیگر، پیگرد قانونی خواهند داشت.
در این بحث نیز روایت درست و تبیین دقیق بر عهده ماست تا دستکم کسانی که هنوز اندکی هوشیاری دارند و گوشی برای شنیدن واقعیت، خاطر نشان کنیم که حقیقت ماجرا چیست. #به_قلم_خودم